111- TEBBET SURESİ
TEBBET SURESİ
Sure adını, ilk ayetindeki “tebbe” kelimesinden almıştır. “Tebbe” kurumak anlamına gelir. Ebu Leheb hakkında, “onun elleri kurusun” şeklinde beddua edildiği için, bu ismi almıştır. Sureye Mesed suresi adı da verilmiştir.
Sure, Ebu Leheb hakkında inmiştir. Zira o, eziyet etmek kastıyla Resûlullah'ın yoluna gizlice diken koymuş, bu işte kendisine karısı da yardım etmişti.
5 ayetten oluşan Tebbet suresi, Mekke’de inmiştir.
Mushaftaki sıralamada 111., nüzul sırasına göre ise 6. suredir.
Bu surenin temel konuları şunlardır:
Ebu Leheb ve karısına lanet edilmesi.
Surenin temel mesajları şunlardır:
- Rivayete göre, peygamberimiz risalet görevini aldıktan sonra, Kureyşlileri bir alana toplamış ve onları İslam’a davet etmiştir. Bu ilk tebliğ karşısında orada bulunanlardan Ebu Leheb Peygamberimize, “ellerin kurusun, bizi bunun için mi topladın” diye hakaret etmiştir. Tebbet suresi, bu olay üzerine Ebu Leheb hakkında nazil olmuştur.
- Ebu Leheb, Peygamberimizin amcalarından biriydi. Müşrikler arasında Peygamberimize en çok eziyet eden de o olmuştur.
- Bu surede geçen “iki elin kuruması”ndan kasıt, Ebu Leheb’in amellerinin yok olması, kendisinin de helak edilmesidir ki, sonuçta bu gerçekleşmiştir. Bu sure göstermektedir ki, Ebu Leheb veya onun gibi olanlar, Peygamberimize ve onun getirdiği mesaja karşı çıkanlar, sonuçta helak olacaklar ve amelleri de boşa çıkacaktır.
- Rivayetlere göre, Ebu Leheb peygamberimizi kastederek, “eğer onun söyledikleri doğru çıkarsa, kıyamette malımı ve çocuklarımı feda eder kurtulurum” demiş, bunun üzerine de “malı ve kazandıkları onu kurtaramadı” ayeti inmiştir.
- Ebu Leheb’in karısı da, onun peygamberimize yaptığı işkencelerde yardım ederdi. Bu nedenle ayette Ebu Leheb’in karısı “odun hamalı”, yani cehennemde kocasının yanması için odun taşıyan birisi gibi tavsif olunmaktadır.